Mniejsze, odważniejsze pozycje krążące wokół rdzenia. To tu bierzesz konkretne spółki, tematy i tezy, żeby pobić rynek, świadomie godząc się na wyższe ryzyko.

Satelity to część, w której faktycznie próbujesz coś ugrać ponad rynek. Pojedyncze spółki, sektory, sytuacje specjalne. Każda pozycja jest mniejsza niż rdzeń, bo ryzyko jest większe, ale to one mają dołożyć dodatkowy zwrot, jeśli masz rację. Ta część żyje, jest częściej ruszana i wymaga realnej pracy analitycznej.

1. Zbyt duża satelita przestaje być satelitą. Jeśli jedna gorąca pozycja urośnie do jednej trzeciej portfela, to już rdzeń zrobiony przez przypadek.
2. Satelity kuszą nadaktywnością. Łatwo tu handlować dla samego handlu i przepłacać na prowizjach i podatkach, myląc ruch z postępem.
3. Każda satelita to teza, którą trzeba pilnować. Ryzyko siedzi właśnie tutaj, więc to nie miejsce na „kup i zapomnij".

Satelity to aktywna, ambitniejsza część portfela, która ma dołożyć zwrot ponad rynek. Dają szansę na więcej kosztem wyższego ryzyka, dlatego trzymasz je w mniejszych wagach i pod stałą kontrolą.