DCA, czyli uśrednianie ceny zakupu, to strategia polegająca na regularnym inwestowaniu stałej kwoty w ten sam instrument, niezależnie od tego, czy rynek akurat rośnie, spada, czy stoi w miejscu. Zamiast szukać idealnego momentu na wejście, po prostu kupujesz systematycznie - co miesiąc, co kwartał, według ustalonego planu.

Załóż, że co miesiąc wrzucasz tysiąc złotych w indeksowy ETF. Kiedy cena jednostki jest wysoka, za tę kwotę kupujesz mniej udziałów. Kiedy cena spada, kupujesz ich więcej. Z czasem twoja średnia cena zakupu wygładza się, bo automatycznie kupujesz więcej tam, gdzie jest taniej, i mniej tam, gdzie jest drożej. Nie musisz niczego prognozować. DCA robi wszystko za Ciebie.

Największa zaleta DCA leży w psychologii. Każdy, kto miał większą kwotę do zainwestowania, zna to uczucie: a co jeśli wejdę na górce? A co jeśli jutro spadnie dwadzieścia procent? Paraliż decyzyjny potrafi trzymać pieniądze na koncie miesiącami, a rynek tymczasem jedzie do góry.

DCA eliminuje ten problem. Nie musisz podejmować jednej wielkiej decyzji. Podejmujesz wiele małych, rozłożonych w czasie, i żadna pojedyncza nie jest dramatyczna. Dzięki temu łatwiej się trzymać planu, nawet kiedy rynek szaleje.

Badania, między innymi te od Vanguard, konsekwentnie pokazują, że statystycznie jednorazowe zainwestowanie całej kwoty od razu, bije DCA w około dwóch trzecich przypadków. Powód jest taki, że rynki akcji mają długoterminowy trend wzrostowy, więc im dłużej pieniądze pracują na rynku, tym więcej zarabiają.

Czy to znaczy, że DCA jest złą strategią? Absolutnie nie. Bo te statystyki zakładają, że inwestor faktycznie zainwestuje całość od razu i nie spanikuje przy pierwszej korekcie. W praktyce większość ludzi tego nie robi. Siedzą z gotówką, czekają na lepszy moment, a rynek im ucieka. Dlatego DCA jest super, bo wygładza cenę zakupu i pozwala dobierać też na spadkach.

DCA jest naturalnym wyborem, gdy inwestujesz z bieżących dochodów. Dostajesz wypłatę, odkładasz ustalony procent i wrzucasz to na rynek. Nie masz całej kwoty na raz, więc rozkładanie w czasie nie jest tu nawet decyzją, tylko konsekwencją przepływu gotówki.

• Regularne kupowanie nie zwalnia z myślenia. Jeśli systematycznie wrzucasz pieniądze w słabą spółkę, DCA po prostu uśrednia Ci złą inwestycję. DCA odpowiada na pytanie „kiedy kupować”, nie na pytanie „co kupować”.
• DCA nie działa, kiedy je przerywasz. Cała siła tej strategii siedzi w konsekwencji. Inwestor, który uśrednia regularnie, ale panikuje i wstrzymuje wpłaty przy każdym spadku, traci dokładnie to, co miał zyskać, czyli kupowanie taniej.
• Koszty transakcyjne i prowizje mogą być problemem przy małych kwotach. Jeśli prowizja od zlecenia ma jakąś minimalną wartość, a Ty wrzucasz na rynek niewielkie sumy, opłaty zjadają nieproporcjonalnie dużą część wpłaty. Wtedy warto odłożyć pieniądze z 3 lub 6 wypłat i dopiero wtedy zainwestować, żeby ograniczyć wpływ prowizji do minimum.

DCA to regularne inwestowanie stałej kwoty, niezależnie od tego, co robi rynek. Nie daje najlepszego możliwego wyniku statystycznie, ale pozwala psychicznie przerwać zmienność na rynku.