Wskaźnik wypłaty dywidendy pokazuje, jaką część zysku spółka przekazuje akcjonariuszom w formie dywidendy. Pomaga ocenić, czy wypłata jest bezpieczna i ile kapitału zostaje w firmie na dalszy rozwój.

Najczęściej stosuje się wzór:

Payout ratio = dywidendy dla akcjonariuszy zwykłych / zysk netto przypadający akcjonariuszom zwykłym × 100%

Ten sam wynik można uzyskać, dzieląc dywidendę na akcję przez zysk na akcję, czyli DPS przez EPS.

Jeżeli spółka zarobiła 100 mln zł i przeznaczyła 40 mln zł na dywidendę, jej payout ratio wynosi 40%. Pozostałe 60% zysku zatrzymuje w firmie.

Niski wskaźnik może oznaczać, że spółka ma wiele atrakcyjnych możliwości inwestowania. Nie jest jednak zaletą, jeśli zarząd zatrzymuje kapitał, a później wydaje go na słabe przejęcia lub nierentowne projekty.

Wysoki payout ratio jest bardziej naturalny dla dojrzałego biznesu, który nie potrzebuje dużych nakładów na rozwój albo takiego, który potrafi rosnąć bez dużych reinwestycji. Jeżeli jednak spółka regularnie wypłaca więcej, niż zarabia, dywidenda może wymagać wykorzystania gotówki albo zwiększenia długu.

• Zysk może być zaburzony. Jednorazowa strata lub wysoki zysk ze sprzedaży aktywa potrafią mocno zmienić wskaźnik.
• Zysk to nie gotówka. Dywidendę płaci się gotówką, dlatego payout ratio warto zestawić z przepływami pieniężnymi.
• Wskaźnik nie obejmuje skupu akcji. Spółka może mieć niski payout ratio, a jednocześnie zwracać akcjonariuszom dużo kapitału poprzez buyback.

Payout ratio pokazuje, jaka część zysku trafia do akcjonariuszy, a jaka zostaje w firmie. Nie szukaj najwyższego wyniku, tylko szukaj wypłaty dopasowanej do możliwości rozwoju spółki i pokrytej realną gotówką.