Wybory w USA wywróciły hossę AI? Półprzewodniki -12%, ale ja widzę okazję!

Wtorek, noc: Demokraci wygrali, Nasdaq minus dwa, koniec hossy AI, sprzedawać. 

Środa, rano: Demokraci wygrali, czyli Amazon i Microsoft wydadzą mniej na centra danych, czyli więcej zostanie dla akcjonariuszy, czyli kupować, Microsoft plus siedem, Apple rekord wszech czasów. 

Czwartek: Nasdaq minus sześć, półprzewodniki minus dwanaście, VIX trzeci największy skok w historii. 

Tak wyglądały 72 godziny na Wall Street po wyborach, w których Demokraci wzięli Kongres, pięciu gubernatorów i pierwszy raz od trzydziestu lat Teksas. 

Rynek zmienił zdanie trzy razy w trzy dni i za każdym razem był tego zdania tak samo pewny.

Novo Nordisk też zmieniło zdanie trzeci raz w rok. W lutym mówiło, że sprzedaż SPADNIE, w sierpniu, że jednak trochę urośnie, a w środę, że jednak bardzo urośnie, bo tabletka sprzedaje się lepiej, niż sama spółka wierzyła.

Kurs plus osiem, a ja czekam na komentarze o tym, jaka to badziewna spółka. 

Lumentum też zmieniło zdanie i to w jeden dzień. W poniedziałek dostało od Marvella 115 miliardów dolarów i 24 procent premii, a we wtorek jego kurs spadł o 19%. To na razie jedyne przejęcie w historii, na którym stracili wszyscy.

Zdania nie zmieniło za to Apple, które dalej nie chce mieć nic wspólnego z AI i wydaje na centra danych dziewięć miliardów rocznie, czyli tyle, co Microsoft w pewnie dwa popołudnia, a rynek płaci za bycie lamusem rekordową premię. Za NIEUCZESTNICZENIE w hossie AI… rekordową premię. 

Poza tym będzie też o AMD, które podwaja swój biznes serwerowy. Bedzie o Strefie Euro, która rośnie najszybciej od trzech lat mimo inflacji cztery procent i wojny z Iranem oraz o Binance, któremu Korea Północna ukradła kilka miliardów dolców. Zaczynamy :)

Wybory w USA wywróciły hossę AI? Półprzewodniki -12%, ale ja widzę okazję!

We wtorek Amerykanie poszli do urn, a w nocy polskiego czasu Nasdaq 100 spadał o ponad 2%. Demokraci wygrali obie izby Kongresu, odebrali Republikanom pięć stanowisk gubernatorów, w tym Teksas, Georgię i Ohio, i wszystko wskazywało na ciężki dzień dla spółek technologicznych. Potem wstał dzień, zaczęła się sesja i S&P 500 wzrósł o prawie 2%. 

Microsoft urósł o 7%, Amazon podobnie, a Apple zamknął dzień na nowym rekordzie wszech czasów. Czyli rynek, który bał się Demokratów, w dniu ich wygranej świętował. Jak to możliwe? Po kolei.

Na start powiedzmy sobie, co się właściwie stało. Demokraci po raz pierwszy od 2010 roku rządzą w większości stanów. Teksas wybrał gubernatora z Partii Demokratycznej pierwszy raz od ponad trzydziestu lat, a Republikanie stracili tam miejsce w Senacie, też pierwszy raz od trzech dekad.

Dlaczego Republikanie przegrali? Z grubsza to mały szok, bo jeszcze się nie wydarzyło, żeby partia urzędującego Prezydenta wygrywała midtermy.

Wiceprezydent Vance przyznał, że przegrali przez wojnę z Iranem, a Trump dodał, że to w dużej mierze prawda, choć jego zdaniem zaszkodziła nie wojna, tylko cena ropy. No fajnie, ale jedno wynika z drugiego, więc wychodzi na to samo. To były najważniejsze powody. Podkreślam to, bo sporo mówi się o tym, jak znienawidzone w USA są centra danych i masowe inwestycje w infrastrukturę AI, blah blah blah.

Mimo wszystko rynek zaczął rozgrywać narrację o spowolnieniu inwestycji w centra danych. W pierwszej chwili rynek odebrał to spowolnienie jako koniec hossy AI, dlatego amerykańskie indeksy spadały w nocy zaraz po wyborach.

Potem jednak rynek zdał sobie sprawę, że jeśli już spowolnienie tych inwestycji to mniejsze wydatki inwestycyjne wielkich graczy, takich jak Amazon, Microsoft czy Google, więc rynek zmienił nastawienie na pompę na Big Tech i uwalaniu AI trade.

Potem przyszedł czwartek i w sumie to już nikt nic nie wiedział, bo Nasdaq zaliczył największy krach od 2020 roku, a VIX trzeci największy wystrzał w historii i wszystko się uwaliło.

Cała ta narracja o wykolejeniu rozbudowy infrastruktury AI jest do kibla wylać. Po pierwsze, większość infrastruktury, która ma ruszyć w 2027 roku, już stoi na placu budowy. SemiAnalysis liczy, że w 20 analizowanych stanach około trzech czwartych planowanej mocy na 2027 rok jest już w budowie. Projektu, który ma zapewnioną energię, pozwolenia i stal na placu, nowy gubernator nie zatrzyma. Większe ryzyko dotyczy więc 2028 roku, a do niego daleka droga.

Po drugie, wstrzymanie inwestycji w Teksasie, o który inwestorzy martwią się najbardziej, wymaga ustawy. Stanowy parlament zbiera się dopiero w styczniu, a wszystko wskazuje na to, że jego wyższa izba zostaje w rękach Republikanów.

Po trzecie, spójrzcie na Wirginię, rządzoną przez Demokratów właśnie. To nadal największy rynek centrów danych w USA. Tamtejsza gubernator we wrześniu zaostrzyła zasady, zakończyła automatyczne zgody dla dużych obiektów i odcięła stanowe dofinansowania, ale moratorium, czyli wstrzymania inwestycji, nie wprowadziła, a kolejne projekty są w budowie. Tak w praktyce wygląda polityka Demokratów wobec centrów danych. Więcej warunków, nie zakaz.

Mówimy o setkach miliardów dolarów inwestycji, tysiącach miejsc pracy i ogromnych wpływach podatkowych. Co innego krytykować centra danych w kampanii, a co innego jako gubernator świadomie odesłać te pieniądze do innych stanów, bo tam chętnie je przyjmą. Uwierzcie mi, w USA nie brakuje biedniejszych regionów, które chętnie przytulą duże inwestycje. USA cały czas ścigają się technologicznie z Chinami i nikt sobie świadomie nie podetnie skrzydeł.

Ale nawet gdyby budowa faktycznie zwolniła, nie dla wszystkich spółek to zła wiadomość. Jeszcze miesiąc temu rynek bał się, że mocy obliczeniowej wybuduje się za dużo, czyli przeinwestowania, a teraz zaczyna się bać spowolnienia. Ale jeśli popyt na moc obliczeniową zostanie mocny, a nowych centrów danych będzie rzeczywiście przybywać mniej, to istniejące centra danych staną się cenniejsze, a ceny wynajmu mocy obliczeniowej pójdą w górę. Wąskie gardła i niedobory przesuną się z komponentów do budowy centrów danych, takich jak chipy, na właścicieli mocy, która już stoi. Wyprzedawanie więc wszystkiego hurtem po prostu nie trzyma się kupy.

Do istotnego spowolnienia rozbudowy centrów danych nie dojdzie, dlatego ja półprzewodniki traktuję dziś już jako wybitną okazję.

Hasła z kampanii są zawsze ostrzejsze niż polityka, która potem z nich wynika, a wprowadza się ją wolniej, niż obiecywano. To, jak groźnie brzmiały hasła Demokratów o centrach danych przed wyborami, nie przełoży się jeden do jednego na politykę. Znacie to zresztą z naszego lokalnego podwórka, gdzie zapowiedzi polityków to jedno, a ich późniejsze działania to drugie.

Z rynku zniknął za to element niepewności. Dlatego moim zdaniem nawet ta gorsza dla technologii wygrana Demokratów może być dla tych spółek lepsza niż przedwyborcza niepewność.

Z kolei wygrana Demokratów, to potencjalnie szybszy koniec wojny w Iranie, więc ropa spadła w środę o blisko 10%.

To z kolei mniejsza presja na Fed i mniejsza szansa podwyżek, więc i niższy koszt finansowania, co ponownie jest dobre dla sektora tech. Od 1946 roku indeks S&P 500 był wyżej rok po każdych wyborach połówkowych, także w czterech przypadkach, gdy obie izby przeszły do opozycji. Nie zalecam więc ulegać emocjom.

W poniedziałek po sesji wyniki pokazał też Apple, ostatni przed Nvidia z grupy gigantów. Nawet nie były złe. Przychody urosły o 12% rok do roku i były o 1% powyżej prognoz. Zysk na akcję urósł o 14% i był o 5,5% powyżej prognoz. iPhone z rekordem wrześniowego kwartału, usługi z rekordem wszech czasów, Chiny urosły o 21%. To był pierwszy raport pod nowym prezesem Johnem Ternusem, który we wrześniu zastąpił Tima Cooka.

Dlaczego więc kurs początkowo, w poniedziałek, spadł? Przez prognozę. Apple zapowiedział na kwartał świąteczny rekordowe przychody, ale marżę brutto niższą, niż jest obecnie. Powodem są ceny pamięci, które zarząd nazwał bezprecedensowymi. Do tego składany iPhone Duo jest ograniczony podażą i zarząd nie potrafi powiedzieć, kiedy podaż dogoni popyt.

Potem przyszły jednak wybory i Apple ni z gruchy ni z pietruchy wystrzelił o 6% i zaliczył nowe ATH. Dlaczego akurat Apple? Bo to jedyna spółka z wielkiej siódemki, która nie jest bezpośrednio zaangażowana w wyścig AI.

Jej przychody nie zależą od inwestycji w centra danych, jak u Nvidii, a jej wydatki kapitałowe nie idą na budowę centrów danych, jak u Amazona, Microsoftu czy Google. W roku 2026 Apple wydał na inwestycje 9 miliardów dolarów, mniej niż rok wcześniej. Amazon planuje w tym roku około 220 miliardów, Alphabet około 200, Microsoft ponad 170, a Meta około 140. Apple to w ich budżetach błąd zaokrąglenia. Efekt jest taki, że Alphabet i Amazon mają ujemne wolne przepływy gotówki, a Apple w zakończonym we wrześniu roku fiskalnym wygenerował 136 miliardów wolnej gotówki, o 38% więcej niż rok wcześniej. Cała narracja o wydatkach, długu i zwrocie z AI, która rządzi dziś większością rynku, Apple kompletnie nie dotyczy.

Bloomberg policzył, że 40-dniowa korelacja kursu Apple z indeksem półprzewodników jest ujemna od lipca i najbardziej ekstremalna od 1994 roku. Na dziesięć sesji ta korelacja to minus 0.9. Jak półprzewodniki rosną, Apple spada. Jak półprzewodniki spadają, Apple rośnie. Widać to na kolejnym wykresie. Od końca czerwca indeks półprzewodników stracił 28%, a Apple zyskał 22%. Mam wrażenie, że inwestorzy uciekają w akcje Apple jako blue chipa z wielkiej siódemki, który stoi z boku, i w ten sposób usuwają ryzyko AI z portfela, nie wychodząc z technologii.

Czy nieinwestowanie w AI to dobra strategia, czy zła? Dziś trudno ocenić, ale powiem tylko, że moim zdaniem nie powinniśmy jej oceniać po tym, jak zachowywał się kurs przez kilka miesięcy.

Apple jest wyceniany na 36-krotność zysków, najdrożej od stycznia 2008 roku i dwa razy drożej niż Nvidia, a wzrost przychodów ma zwolnić z około 15% w tym roku do… 6% w roku 2028. Może i Apple to bezpieczna przystań, ale dla mnie bardzo droga.

To nie znaczy, że całkowicie skreślam tę spółkę. Apple może zaskoczyć w każdej chwili. Spółka ze 136 miliardami wolnej gotówki rocznie mogłaby odkupić gotową moc obliczeniową po niższych cenach, zamiast ją budować od zera, jak robią to dziś inne Big Techy. Poza tym dalej nie istnieje żadna firma na świecie, która miałaby taki dostęp do dystrybucji w konsumenckim hardware. To też jest wartość.

Jeszcze w lutym Novo Nordisk zapowiadał, że sprzedaż w 2026 roku spadnie nawet o 13%, i kurs runął wtedy o 17% w jeden dzień.

W środę ta sama spółka po raz kolejny podniosła tą prognozę, a kurs wzrósł o około 5%. Doustna wersja Wegovy, czyli leku na otyłość w pigułce zamiast zastrzyku, sprzedaje się jak pogrzana. Ekstremalnie lepiej od oczekiwań bijąc konsensus aż o 17%. Tabletka ma też spory udział w rynku, bo już około 80% nowych recept na tabletki na otyłość w USA należy do Novo.

Cały segment otyłości Novo wzrósł o 22%, przychody były o 8% powyżej konsensusu, a zysk operacyjny o 11% powyżej. Nowa prognoza na rok to sprzedaż i zysk od minus 2% do plus 2%. Poprzednia wynosiła od minus 6% do zera. To znacząca poprawa, bo na przestrzeni całego roku przeszliśmy od „będziemy spadać dwucyfrowo” do „może jednak urośniemy”.

Przypomnę, po co w ogóle mam tę spółkę, bo część z Was dołączyła dopiero przy „OLABOGA PIOTER“. Kupowałem Novo od sierpnia zeszłego roku z jednym założeniem. Firma, która przez sto lat dowoziła kolejne przełomy - od insuliny, przez peny, po leki GLP-1 była wyceniana na jedenaście razy zysk, jakby nigdy więcej nie miała dowieźć niczego. Rynek wycenił klif patentowy jak pewnik, a pipeline jak zero.

W tej tezie tabletka była punktem pierwszym: pierwszy doustny lek na otyłość, bez igły, tańszy w produkcji, dla milionów ludzi, którzy nigdy nie wezmą zastrzyku i rynek dawał jej wiarę jak reklamie z telezakupów. Teraz ta sama tabletka trzeci raz w roku przesuwa prognozę całej firmy w górę, a Medicare refunduje terapię od tego roku. Jeszcze się przestaniecie śmiać z mojego Novo, które swoją drogą w prywatnym portfelu znowu jest już na plusie.

Dobra to CO TAM SIĘ dzieje w publicznym portfel agresywnym Freedom24 po tej wyjebundzie na rynku? Oczywiście KRACH! Mamy obsunięcie o 19% od szczytów i zjazd do łącznie +80% wyniku przy SPX na poziomie 60% za cały okres trwania!!!! O BOŻE I CO TERAZ??? Nic teraz. Przed chwilą było ATH i +120% na portfelu, a teraz jest +80% na portfelu. Za kilka miesięcy znowu będzie +140, a potem pewnie spadnie do +100. Tak wygląda życie i inwestowanie. Żebym ja tylko takie problemy miał jak +80% xd

Dalej podtrzymuje, że to, co mi przeszkadza najbardziej, to że nie mogę w tym portfelu dowalić dopłaty na full teraz i nakupować ile wlezie. W prywatnych dokładnie tak zrobiłem. tutaj nie mogę, bo takie są zasady, żebyscie wy też mogli coś z tego wynosić dla siebie. Zmian więc w portfelu nie ma, bo co mam zmieniać? Lubiłęm swoje spółki jak były 15% droższe, to teraz lubię je bardziej.

Mimo że półprzewodniki zrobiły bum bam, to jednocześnie w tym samym tygodniu sektor dostał kolejne sygnały, że popyt na produkty sektora jest kolosalny. Jeden z wyników kwartalnych, drugi z największego przejęcia w historii branży.

We wtorek po sesji raportowało AMD. Przychody były o 45% wyższe niż rok temu, o 2% powyżej konsensusu i powyżej górnej granicy własnej prognozy. Zysk na akcję był o 7% nad oczekiwaniami. Segment centrów danych wzrósł o 97% rok do roku i stanowi już 64% całego biznesu wobec 47% rok wcześniej.

Napędza to nowy akcelerator MI450 i systemy Helios, na których pracują już OpenAI, Meta, Microsoft i Oracle. Na czwarty kwartał AMD prognozuje około 17 miliardów przychodów, czyli o 5% więcej, niż zakładali analitycy, oraz o 66% więcej niż rok temu.

CEO Lisa Su dodała podczas konferencji również, że w 2027 roku przychody serwerowe podwoją się, a wzrost w AI przyspiesza szybciej, niż zakładała zaledwie 90 dni temu. Jej zdaniem to agenci AI, którzy zaczynają zjadać moc obliczeniową w niewyobrażalnym tempie. Jak na takie świetne informacje zareagował rynek? Po sesji kurs wystrzelił o ponad 8%, a potem spłynęły wyniki wyborów i środa skończyła się na minus 0,6%. Czwartek dołożył do tego -18%, a z kolei piątek +11%. O najlepszym kwartale w historii spółki szybko poszło zapomnieć, ale kurs to szum. Biznes kwitnie.

Inny ważny sygnał dla sektora półprzewodników przyszedł w poniedziałek. Marvell ogłosił przejęcie Lumentum za 115 miliardów dolarów, w całości we własnych akcjach, co jeśli dojdzie do skutku, będzie największą transakcją w historii sektora półprzewodników.

Marvell projektuje układy scalone dla centrów danych, trochę jak Nvidia, ale bardziej jak Broadcom, bo przede wszystkim zajmuje się wyspecjalizowanymi procesorami ASIC na zamówienie wielkich chmur.

Lumentum to z kolei firma od laserów. Marvell projektuje między innymi chipy, które przetwarzają sygnał w połączeniach między procesorami, a Lumentum produkuje lasery i komponenty optyczne, które ten sygnał fizycznie przesyłają. Pierwsza spółka projektuje same chipy, a druga elementy, które te chipy ze sobą łączą.

Klasyczne miedziane połączenia na krótkich dystansach dochodzą do ściany, bo tracą sygnał z odległością i zjadają energię, więc coraz więcej połączeń idzie światłem, a nie miedzią.

Szef Lumentum mówił w październiku, że jego komponenty są wyprzedane do początku 2029 roku, na część produktów nie jest w stanie obsłużyć nawet 70% popytu, a klienci rezerwują już rok 2030. Nowa fabryka to trzy lata budowy, więc Marvell kupuje więc nie tylko technologię Lumentum, ale gotowe moce produkcyjne, których nie da się zbudować z dnia na dzień.

Jak zareagował rynek? Marvell spadł w dniu ogłoszenia transakcji o 13%, Lumentum o 19%, a do środy łącznie wywróciły się odpowiednio o 38% i 33%.

Dlaczego spada Lumentum skoro dostała 24% premii ponad swoją cenę akcji na rynku? Bo cena i premia są tylko w akcjach Marvella. Akcjonariusze dostaną tylko akcje, a nie gotówkę. Za każdą akcję Lumentum akcjonariusze dostaną 4,5 akcji Marvella. Skoro więc zaczęły spadać akcje Marvella, to akcje Lumentum są od dnia tego ogłoszenia niejako ich ekwiwalentem i zachowują się podobnie.

Dlaczego więc spadał sam Marvell, skoro to on tu kupuje? Po pierwsze rozwodnienie, bo Marvell płaci wyłącznie akcjami i wyemituje ich tyle, że dotychczasowi akcjonariusze zostaną z 67% spółki. Rozwodnienie jest naprawdę duże.

Po drugie wycena. Marvell zapłacił 22 razy roczne przychody za spółkę, której kurs rósł czterokrotnie w rok. Może mają rację z taką transakcją, ale obawy o przepłacenie dalej są realne.

Po trzecie czas. Zamknięcie planowane jest dopiero na pierwszą połowę 2028 roku, po zgodach regulatorów, w tym Chin, a jeśli ktoś transakcję zablokuje, to Marvell zapłaci 3,2 miliarda dolarów kary.

Ktoś może słusznie pytać, ale jak to? To zasadne pytanie, ale dopóki takie deale nie są robione za gotówkę, to interpretacja nie jest taka prosta.

To nie są wyjścia z sektora. Lumentum nie dostaje gotówki, ale akcje Marvella, czyli akcjonariusze dalej są obecni w sektorze półprzewodników. Gdyby rada Lumentum uważała, że sektor jest uczciwie wyceniony, wzięłaby gotówkę i poszła do domu. Wzięła papier, więc obstawia, że papier będzie wart więcej. Takie przejęcia będą ostrzegawcze tylko jeśli będą pojawiać się masowa i za kasę.

Trzy odczyty z trzech kontynentów i każdy zaskoczył w inną stronę. Zacznijmy od Europy, bo to największe zaskoczenie. PKB Strefy Euro wzrósł w trzecim kwartale o 0,4% kwartał do kwartału, dwa razy więcej niż 0,2%, których spodziewali się ekonomiści. To wszystko mimo EBC, który w tym roku podniósł stopy już dwa razy.

To już drugi pozytywny odczyt PKB ze Strefy Euro w ostatnim czasie i kolejny sygnał, że gdzieś tam powolutku Europa wychodzi ze spowolnienia gospodarczego. To może wspierać euro i mniejsze akcje z regionu, jak indeks mniejszych niemieckich spółek MDAX.

Jeszcze ciekawsza jest inflacja. W Niemczech spadła w październiku do 2,8% z 3,3% miesiąc wcześniej, podczas gdy ekonomiści spodziewali się 3,1%. To mocne zaskoczenie w dół. Część tego spadku to obniżka podatku paliwowego od 1 października, co ogranicza wzrost cen paliw, ale ważniejsze jest coś innego. Inflacja bazowa, czyli bez energii i żywności, spadła do 2,3% z 2,5%, ceny usług też zwolniły wzrost.

Szok energetyczny po wojnie z Iranem nie rozlewa się na resztę gospodarki. Przynajmniej nie w Europie. Dla mnie to bardzo dobry sygnał. Bo cała strefa euro ma inflację 4,0%, najwyższą od trzech lat, ale bazową 2,5% i bez zmian od miesiąca. Problemem są energia i paliwa, a nie reszta cen w gospodarce.

To przyhamuje zapędy banków centralnych do dalszego podnoszenia stóp, mimo że EBC brzmi dziś bardzo jastrzębio.

Ciekawe dane o gospodarce mamy też z Chin. Oficjalny PMI dla przemysłu, czyli wskaźnik koniunktury gospodarczej, spadł w październiku do 49,3 z 50,1 i zszedł poniżej granicy 50 punktów, która oddziela wzrost aktywności od spadku, ale dwa dni później prywatny PMI RatingDog, czyli ten sam wskaźnik, tylko nieoficjalny, pokazał 52,0, jedenasty miesiąc z rzędu powyżej 50 i produkcję rosnącą najszybciej od kwietnia.

Normalnie oczekiwałbym, że to ten oficjalny wskaźnik będzie zawyżony przez chińskich urzędników, ale tutaj jest odwrotna niespodzianka.

Jak dwa wskaźniki mogą pokazywać przeciwne rzeczy? Mogą, bo pytają inne firmy. Oficjalny PMI bada ponad trzy tysiące przedsiębiorstw z dużą wagą firm dużych i państwowych. Prywatny PMI pyta kilkaset firm, głównie prywatnych, mniejszych i eksportowych. Gdy te dwa wskaźniki się rozjeżdżają, zwykle znaczy to, że prywatny eksport trzyma się dobrze, a państwowy przemysł i popyt krajowy słabną. Dokładnie to widać w tych danych.

Wniosek z tego rozjazdu jest dla świata dobry, a dla Chin niekoniecznie. Chiński eksport ma się świetnie, popyt wewnętrzny kuleje, a fabryki produkują więcej, niż Chińczycy są w stanie kupić więc nadwyżka wyjeżdża za granicę po coraz niższych cenach. To jest dezinflacja na eksport: Europa i Stany dostają tańsze towary w momencie, w którym ich własna inflacja po szoku naftowym siedzi na czterech procentach. Chiny robią dziś za banki centralne Zachodu robotę, której te nie mogłyby zrobić same.

Ze Stanów z kolei dostaliśmy dane z rynku pracy. Według ADP sektor prywatny dodał w październiku 86 tysięcy miejsc pracy, więcej, niż oczekiwano, a liczba wakatów we wrześniu wzrosła do 7,5 miliona, czyli jest 106 wolnych etatów na 100 bezrobotnych. Silny rynek pracy pozwala Fedowi utrzymać jastrzębie nastawienie, ale nawet on nie przekona Fed do trwałych podwyżek, jeśli dane inflacyjne będą się poprawiać, a będą się poprawiać. Globalna gospodarka ma się świetnie i przyspiesza, a nie zwalnia. Naprawdę nie ma tutaj żadnego powodu do rynkowego stresu. Przynajmniej na teraz.

Największa kradzież w historii kryptowalut zaczęła się od wiadomości na portalu rekrutacyjnym. 29 października, w ciągu kilku godzin i w dwóch falach, z gorących portfeli Binance, największej giełdy krypto na świecie, wypłynęło 6,4 miliarda dolarów. Cztery razy więcej niż przy poprzednim rekordzie, czyli 1,5 miliarda z Bybit w zeszłym roku.

W tym tygodniu FBI oficjalnie wskazało sprawcę. To grupa TraderTraitor, część północnokoreańskiego Lazarusa. Firma Chainalysis złapała dowód na gorąco, bo skradzione środki zaczęły mieszać się w tych samych portfelach z pieniędzmi z wcześniejszego włamania do giełdy Bitget, które już wcześniej przypisano Korei Północnej.

Jak hakerzy weszli do systemu? Nie przez lukę w kodzie, tylko przez ludzi. Hakerzy udawali pracodawcę, a inżynier Binance, który chciał akurat zmienić pracę, był kandydatem do pracy w nieistniejącej firmie, o czym nie wiedział. Ktoś podający się za dyrektora projektu napisał do inżyniera Binance, umówił rozmowę kwalifikacyjną, potem drugą z rzekomym prezesem fikcyjnej firmy, a na końcu wysłał zadanie rekrutacyjne do pobrania. W środku było złośliwe oprogramowanie. Przygotowania tej akcji trwały miesiące, sama kradzież kilka godzin. Binance mówi, że tylko w tym roku udaremniło 57 prób Korei Północnej. Ta jedna się udała.

Co z pieniędzmi? Binance pokryło 98% strat z własnych rezerw, klienci nie stracili ani dolara, a wypłaty wróciły po dwóch dniach.

Serwis The Information doniósł, że Meta razem z chińską firmą zbudowała w trzy miesiące prototyp humanoidalnego robota o nazwie Max. Ma 150 centymetrów wzrostu, 48 kilogramów, układ Nvidii, ekran z mimiką twarzy i dłonie z pięcioma palcami.

Druga wersja już powstaje, z projektorem i czujnikami do chodzenia po schodach. Pomysł jest taki, że robot ma być fizycznym ciałem dla agenta AI Muse, czyli ten sam asystent, który dziś działa w telefonie, miałby kiedyś pozmywać naczynia.

Meta mówi o badaniach wewnętrznych i nie ma jeszcze planu sprzedaży, choć zaczęła już rekrutować w Chinach inżynierów od produkcji masowej.

Nvidia tydzień wcześniej zainwestowała w Metę 3 miliardy dolarów właśnie pod rozwój agenta AI Muse. Robot to na razie ciekawostka, a nie wartość. Ale zabawne, że Meta, która w środę po wyborach dostała od rynku wzrost za perspektywę mniejszych wydatków na centra danych, w tym samym tygodniu szykuje kolejny powód, żeby wydawać jeszcze więcej na kolejne projekty.

Do zarobienia,

Piotr Cymcyk