Rynki na żywo.

Indeks Chicago PMI w Stanach Zjednoczonych spadł w październiku 2026 roku do poziomu 55,30 pkt. z 58,80 pkt we wrześniu. Rynek oczekiwał spadku wskaźnika do 56 pkt.

Dzisiejsza sesja dla sektora bankowego na GPW jest absolutną porażką byków, które dominowały na parkiecie od początku tygodnia. Jednym z większych przegranych jest natomiast Alior. Kurs akcji tego banku traci na godzinę przed końcowym fixingiem ponad 6%, co nie zdarzyło mu się od sierpnia 2025 roku.

Dodatkowo obserwujemy gwałtowne cofnięcie kursu z poziomu zbliżonego do oporu w rejonie 144 zł będącego jednocześnie górnym ograniczeniem konsolidacji, w której pozostajemy od czerwca. W tej sytuacji nadzieją pozostaje wsparcie w okolicach 129 zł, które – miejmy nadzieję – wytrzyma obecną presję strony podażowej.

Według wstępnych szacunków, roczna stopa inflacji w Niemczech spadła w październiku 2026 roku do 2,8% – z poziomu 3,3% we wrześniu, który był najwyższym wynikiem od blisko trzech lat. Rezultat ten okazał się niższy od oczekiwań rynkowych, które zakładały 3,0%.

Spadek ten zbiegł się w czasie z wprowadzeniem na początku października tymczasowej obniżki podatków od paliw (obowiązującej do końca roku), co przyczyniło się do niewielkiego obniżenia cen paliw.

Wyhamował również wzrost cen energii (12,2% wobec 14,9% we wrześniu) oraz usług (2,5% wobec 2,7%), podczas gdy inflacja cen żywności pozostała na niezmienionym poziomie 0,4%.

Inflacja bazowa, nieuwzględniająca cen energii oraz nieprzetworzonej żywności, obniżyła się z 2,4% do 2,1%. Jednocześnie zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (według metodologii UE) spadł – bardziej niż przewidywano – do poziomu 2,8%, pozostając jednak powyżej celu inflacyjnego Europejskiego Banku Centralnego, wynoszącego 2%.

Dawno na naszej giełdzie nie widzieliśmy podobnej katastrofy na spółce o kapitalizacji rozmiarów Cyfrowego Polsatu. W ciągu dwóch sesji spadła ona o blisko 29%, co jest jednym z najbardziej niechlubnych rekordów na GPW.

Powodem są m.in. słowa wypowiedziane podczas wczorajszej konferencji prasowej CFO Anny Miller-Pytlak, że "Free Cash Flow na pewno będzie pod presją w 2027 roku i to podobnie jak EBITDA, tutaj spodziewamy się, że to będzie istotny spadek, natomiast w kolejnych latach on się będzie już istotnie odbudowywać, także tutaj będziemy podążać bardziej ścieżką EBITDA".

Technika nie w tym momencie żadnego znaczenia. Liczą się korekty wyceny spółki widoczne w arkuszach kalkulacyjnych w zależności od przyjętych założeń.

Wygląda na to, że na metalach szlachetnych możemy mieć przełom. Okazuje się bowiem, że złoto spada wyraźnie poniżej technicznego i psychologicznego wsparcia w rejonie 4000 dolarów za uncję trojańską, w miarę jak presja na sprzedaż w sektorze technologicznym i na rynku kryptowalut rozprzestrzenia się dalej.

Jednocześnie srebro spada poniżej 50 dolarów za uncję po raz pierwszy od listopada 2025 roku.

Amazon – spadek o 7% w handlu przedsesyjnym po wynikach poniżej oczekiwań w zakresie przychodów i zysku na akcję (EPS).

Intel – spadek o 26% w handlu przedsesyjnym po przedstawieniu katastrofalnych prognoz dotyczących przychodów i zysku na akcję (EPS).

Alphabet – spadek o 13% w czwartek po wynikach poniżej oczekiwań; był to najgorszy dzień w historii spółki – gorszy nawet niż podczas upadku Lehman Brothers w 2008 roku czy krachu w 2020 roku.

Meta – spadek o ponad 10% od czasu publikacji wyników w zeszłym tygodniu, co wynika z rosnących wydatków na sztuczną inteligencję (AI) oraz pogarszających się przepływów pieniężnych.

Nvidia – spadek o ponad 2% w handlu przedsesyjnym, gdyż wśród inwestorów powracają obawy o zwrot z inwestycji w sztuczną inteligencję.

Spółki te odpowiadają za około 19% kapitalizacji rynkowej indeksu S&P 500, co ma ogromne znaczenie.

Od początku roku francuskie obligacje skarbowe straciły na wartości 5,5%, osiągając gorsze wyniki niż papiery dłużne USA, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Japonii czy szerzej – strefy euro. Sytuacja ta ma miejsce w momencie, gdy rentowność 10-letnich francuskich obligacji skarbowych po raz pierwszy od 2002 roku osiągnęła poziom 5% i obecnie oscyluje wokół 4,93%. W rezultacie spread (różnica w rentowności) wobec niemieckich obligacji skarbowych (Bundów) wzrósł do 1,78 punktu procentowego – najwyższego poziomu od końca 2011 roku, czyli okresu kryzysu zadłużenia w strefie euro.

Jednocześnie dług publiczny Francji wynosi 3,6 biliona euro, co stanowi 119% PKB. Około 60% tego zadłużenia znajduje się w rękach inwestorów zagranicznych, co sprawia, że ​​ewentualne napięcia na rynku mogłyby mieć znacznie poważniejsze konsekwencje niż miało to miejsce podczas kryzysu zadłużeniowego w Grecji.

Co więcej, perspektywy fiskalne ulegają pogorszeniu. Rząd wycofał się z celu ograniczenia deficytu do 5% PKB i obecnie prognozuje jego poziom na 5,4% w 2026 roku. Jednocześnie wydatki publiczne stanowią już 57% PKB – jest to drugi najwyższy wskaźnik w Europie.

Paraliż polityczny, rosnące koszty emerytur i opieki zdrowotnej oraz ograniczone możliwości dalszego podnoszenia podatków sprawiają, że cięcia wydatków stają się coraz trudniejsze. W efekcie inwestorzy mają niewielkie zaufanie do tego, czy istnieje wiarygodna ścieżka prowadząca do konsolidacji fiskalnej. Nic nie wskazuje na to, by zawirowania fiskalne we Francji miały wkrótce ustąpić.

Bardzo słabo jak na razie wygląda ostatnia sesja października. W gronie blue chip niepodzielnie rządzą dziś niedźwiedzie, a jednym z opanowanych przez ten walorów jest CD Projekt.

Kurs akcji traci w porywach ponad 3%, co nie pozostaje bez wpływu na jego sytuację techniczną. Na wykresie dziennym mamy powrót poniżej jedynie naruszonego w ostatnich dniach oporu w rejonie 269 zł, co często bywa wielce negatywnym sygnałem. Dodatkowo niedźwiedzie schodzą poniżej krótkoterminowej wzrostowej linii trendu prowadzonej minimów z początku września. Impet zaczyna się przekręcać w dół, więc nie wygląda to najlepiej.

Ceny gazu ziemnego w Europie ponownie wzrosły powyżej 100 euro za megawatogodzinę w obliczu obaw, że USA mogą wznowić działania zbrojne przeciwko Iranowi, co mogłoby doprowadzić do przedłużenia zakłóceń w dostawach w tym regionie.

Notowania kontraktów terminowych na gaz w holenderskim hubie (z dostawą w grudniu) – najczęściej wybieranych przez inwestorów – wzrosły dziś o ponad 5%, po krótkotrwałym spadku w poprzedniej sesji. W skali miesiąca kontrakty te odnotowały wzrost o około 42%, co stanowi największą zwyżkę od marca, czyli okresu tuż po wybuchu konfliktu z Iranem.

Na tegoroczny wzrost cen złożyło się kilka czynników, w tym niższe temperatury i zwiększone zapotrzebowanie na ogrzewanie. W rezultacie inwestorzy zaczęli korzystać z zimowych zapasów paliwa, które już wcześniej znajdowały się na niskim, jak na tę porę roku, poziomie. Dodatkową presję wywierają ryzyka geopolityczne – narastają obawy, że po przyszłotygodniowych wyborach uzupełniających w USA, amerykańska administracja może wznowić ataki na Iran.

Po czterech kolejnych silnie wzrostowych sesjach na bankach, piątek przynosi korektę w tym segmencie runku. Trudno mieć żal zważywszy na skalę wzrostu w poprzednich dniach.

Cofnięcie szczególnie mocno dotyka największego przedstawiciela sektora, czyli PKO BP. Kurs akcji tego banku traci dziś 2,8% co sprawia, że walor jest liderem negatywnego wpływu na indeks WIG20.

Martwić może fakt, że spadek ten oznacza cofnięcie z poziomu naruszonej wczoraj z dołu średniej SMA50, która może w ten sposób potwierdzać swoją funkcję jako oporu. PKO BP na tle całego sektora bankowego w ostatnim czasie prezentuje się trochę słabo.

Odczyt PKB z Niemiec okazał się lepszy od oczekiwań. Tempo ożywienia jednak słabnie. W trzecim kwartale wzrost wyniósł 0,2% w ujęciu kwartalnym (przy prognozie 0,1%), co oznacza spowolnienie wobec 0,3% w drugim kwartale i 0,4% w pierwszym.

Konsumpcja nieznacznie wzrosła. Inwestycje spadły, a dynamika eksportu wyraźnie osłabła. W ujęciu rocznym, po uwzględnieniu różnic w liczbie dni roboczych, PKB wzrósł o 1,2%. To pozytywne zaskoczenie, ale o żadnym boomie nie może być mowy.

Kurs akcji KGHM traci podczas dzisiejszej sesji ponad 4% po tym, jak w jednym z zakładów górniczych nastąpił wczoraj wieczorem samoistny silny wstrząs.

Konsekwencją techniczną dla waloru jest powrót do testowania wsparcia w rejonie 290 zł, Kurs akcji minimalnie naruszył już ten poziom, ale o przełamaniu na razie nie ma mowy.

W tym roku KGHM nie wspiera rynku. Od szczytu sprzed +9 miesięcy jesteśmy 26,4% niżej.

Według wstępnych GUS, inflacja CPI w Polsce zmniejszył się w październiku do 3,5% r/r wobec 4,1% we wrześniu. Sam kierunek zmian nie jest zaskakujący, bo rynek szacował spadek wskaźnika CPI do 3,7%. Miłą niespodzianką jest za to głębsze cofnięcie do 3,5%.

Po słabej sesji w USA wywołanej m.in. rozlewem krwi na walorach Alphabetu (-12,6%), podczas ostatniej październikowej sesji też nie są dobre. Amazon podczas regularnej sesji stracił ponad 4%, a po jej zakończeniu rozczarował wynikami i obecnie w handlu pozagiełdowym traci ponad 7%. Zanosi się zatem na kolejne niższe otwarcie na amerykańskim rynku technologicznym.

W niedźwiedzim tonie zakończyła się sesja w Azji. Indeks Nikkei 225 w Japonii stracił 2,1%, KOSPI zjechał 3,5%, a na tajwański benchmark Taiex zniżkował 2,5%.

W Europie również dominują spadki. Kontrakty na DAX tracą ok. 0,5%, a ich francuskie odpowiedniki notowane są ok. 0,2% pod kreską.

U nas WIG20 spada o ok. 0,9%, głównie za sprawą KGHM (-4,5%), gdzie wczoraj wieczorem doszło do silnego samoistnego wstrząsu w jednej z kopalń Zakładów Górniczych Polkowice-Sieroszowice.

WIG20 po wczorajszym ATH cofa się w tempie, które póki co nie zagraża średnioterminowemu trendowi wzrostowemu.

Dzisiejszy kalendarz makro jest wypełniony po brzegi, zwłaszcza w jego przedpołudniowej części. Z najważniejszych danych znajdziemy w nim m.in.:

Inflacja bazowa CPI w rejonie Tokio (00:30)

Decyzja BoJ ws. stóp procentowych w Japonii (03:30)

Wstępny odczyt inflacji CPI w Polsce za październik (09:30)

Wstępny odczyt PKB strefy euro za III kwartał (11:00)

Wstępny odczyt inflacji CPI w Niemczech za październik (14:00)

Spółka macierzysta Google jest na drodze do utraty około pół biliona dolarów wartości rynkowej po tym, jak jej wyniki finansowe rozczarowały inwestorów. Kurs akcji spadł niedawno o 12% – byłby to spadek przewyższający dotychczasowy rekord jednodniowej przeceny, który wyniósł 11,6% w 2020 roku.

Przychody z głównego segmentu wyszukiwarki okazały się niższe od oczekiwań, częściowo z powodu rosnącej popularności wyszukiwania w trybie „AI” (opartym na sztucznej inteligencji), który jest mniej dochodowy niż tradycyjne wyszukiwanie. Firma paliła również gotówkę w szybszym tempie, niż przewidywał Wall Street, co odzwierciedla koszty inwestycji w rozwój sztucznej inteligencji.

Sytuacja ta wywołała na szerszym rynku kapitałowym kolejną falę niepokoju związanego ze sztuczną inteligencją, a indeks Nasdaq spadł o około 1,4%.

Najnowsze dane dotyczące preferowanego przez Rezerwę Federalną (Fed) wskaźnika inflacji pokazały, że presja cenowa pozostaje wysoka. Jednocześnie dane o PKB wskazują, że amerykańska gospodarka przyspieszyła w okresie letnim.

Tymczasem w Europie Christine Lagarde ogłosiła, że ​​przedterminowo ustąpi ze stanowiska prezesa Europejskiego Banku Centralnego (EBC). Zapoczątkowało to wyścig o sukcesję w momencie, gdy bank centralny zmaga się z zawirowaniami na francuskim rynku obligacji oraz gwałtownie rosnącymi cenami energii. EBC podjął decyzję o utrzymaniu stóp procentowych na niezmienionym poziomie.

Dzisiejsza siła relatywna całego koszyka aerospace jest dosyć ciekawa, szczególnie na tle słabości szerokiego rynku. FTAI Aviation zyskuje na chwile obecną aż 13,7%, Loar Holdings 6,3%, Howmet Aerospace 6%, HEICO 4,7%, Woodward 4,6%, Boeing 3,8%, GE Aerospace 3,7%, TransDigm 3,5%, Safran 3,4%, a Rolls-Royce 1,8%. Wzrosty obejmują więc zarówno producentów silników, jak i dostawców komponentów lotniczych. To wyraźnie szerszy ruch w całej branży, a nie tylko pojedynczych spółkach.

Bernstein prognozuje gigantyczny wzrost wydatków inwestycyjnych chińskiego producenta pamięci DRAM, CXMT.

Wczoraj notowania kontraktów terminowych na gaz ziemny w holenderskim hubie (TTF) wzrosły o 4,4%, osiągając 100,30 euro za megawatogodzinę. Było to pierwsze przekroczenie progu 100 od czasu kryzysu energetycznego w 2022 roku.

Od momentu wybuchu konfliktu z udziałem Iranu ceny wzrosły ponad trzykrotnie, a zakłócenia z nim związane zwiększyły już rachunek Europy za import paliw kopalnych o ponad 100 miliardów euro.

Gwałtowny wzrost cen ma miejsce w sytuacji, gdy europejskie zapasy gazu pozostają – jak na tę porę roku – wyjątkowo niskie. Jednocześnie, wraz ze spadkiem temperatur, należy spodziewać się skoku popytu na gaz do celów grzewczych, a dalsza eskalacja konfliktu z udziałem Iranu stanowi zagrożenie dla globalnych dostaw energii.

Co więcej, Katar przedłużył klauzulę „siły wyższej” (force majeure) w odniesieniu do dostaw skroplonego gazu ziemnego (LNG) dla włoskiej spółki Edison. Ograniczenia te mają obowiązywać do końca roku. Jednocześnie ceny LNG w Azji osiągnęły najwyższy poziom od 2022 roku, co zmusza Europę do bardziej agresywnej rywalizacji o ograniczone zasoby surowca.

Według analityków z firmy Energy Aspects, jeśli nadchodząca zima okaże się chłodniejsza od przeciętnej, a podaż pozostanie ograniczona, ceny gazu w Europie mogą przekroczyć 200 euro za megawatogodzinę. Dla europejskiego przemysłu byłby to scenariusz katastrofalny – zwłaszcza w zestawieniu z cenami w USA, które oscylują wokół 8,50 euro.

Kryzys wykracza poza rynek gazu. Rosnące ceny ropy, oleju napędowego oraz energii elektrycznej napędzają inflację, zwiększają koszty dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych oraz wywierają dodatkową presję na i tak już mocno obciążoną europejską gospodarkę.

Wygląda na to, że Europa nie wyciągnęła żadnych wniosków z kryzysu energetycznego z 2022 roku.

To już kolejny tydzień, kiedy nastroje indywidualnych inwestorów w USA oraz w Polsce różnią się co do kierunku. U Amerykanów przeważa pesymizm. Aż 41,4% ankietowanych inwestorów detalicznych uważa, że w ciągu najbliższych sześciu miesięcy rynek dotknie spadek, co w porównaniu do poprzednich tygodni i tak jest przesunięciem w kierunku do optymizmu.

U nas Indeks Nastrojów Inwestorów niezmiennie wskazuje na oczekiwanie kontynuacji hossy w tej samej perspektywie.

Kto ma rację? Moim zdaniem nasi, ale wszystko i tak zweryfikuje czas.

Mamy zmianę prognozy dla Fed. Wygląda na to, że obecnie rynki wyceniają prawdopodobieństwo podwyżek w grudniu 2026 r. i marcu 2027 r. na ponad 80%.

Przyjmując wolniejsze tempo, Fed ryzykuje, że ostatecznie będzie musiał przeprowadzić więcej podwyżek.

Zdecydowanie pozytywnym wyróżnieniem w gronie blue chips może się w tym tygodniu pochwalić mBank. Kurs akcji po ponad 20% wzroście od początku tygodnia dotarł do poziomu o blisko 10% wyższego względem poprzedniego ATH z 23 września.

Nic dziwnego, że mocno w górę wystrzeliły również wskaźniki impetu. Dla przykładu RSI(14) rośnie powyżej 73, co oznacza, że rynek tych akcji wchodzi już w strefę wykupienia. Cofnięcie jest zatem tylko kwestią czasu, ale pocieszające jest to, że szczyt impetu najczęściej poprzedza szczyt kursu, którego zapewne jeszcze nie osiągnęliśmy.

Bazowy wskaźnik cen wydatków konsumpcyjnych (PCE) w USA – preferowana przez Rezerwę Federalną miara bazowej inflacji – wzrósł we wrześniu 2026 roku o 0,3% w ujęciu miesięcznym, co odpowiada zarówno wzrostowi odnotowanemu w sierpniu, jak i oczekiwaniom rynku.

W ujęciu rocznym bazowa inflacja PCE przyspieszyła do 3,1% z 3,0% w sierpniu, zgodnie z prognozami, osiągając najwyższy poziom od maja. Odczyt ten pozostaje znacząco powyżej celu inflacyjnego Fed, wynoszącego 2%, co potęguje obawy, że rosnące koszty energii mogą przyczyniać się do szerszej presji inflacyjnej.