Wstęp
Prawo popytu i podaży to najważniejsze i najbardziej pożyteczne prawo dla inwestora z całej ekonomii. Znając i pamiętając o prostej zależności, że gdy podaż maleje przy stałym popycie, to ceny rosną, a gdy podaż rośnie przy stałym popycie, to ceny spadają, itd. można badać rynki towarów i usług na całym świecie. Taka sama sytuacja jest również możliwa w przypadku surowców i zwłaszcza znajduje swój sens, gdy chodzi o inwestowanie w metale.
Cena rośnie wraz z rzadkością
Czym dany surowiec jest rzadziej dostępny i czym lepsze są jego właściwości, tym jego cena będzie wyższa. Na poniższej grafice widać, ile dokładnie wydobywamy / produkujemy corocznie poszczególnych metali.
Poziom wydobycia surowców w 2021 roku, dane w tonach
Najwięcej wydobywamy żelaza. Olbrzymie złoża i stosunkowo łatwe wydobycie powodują, że cena surowca jest stosunkowo niska. Za tonę trzeba zapłacić około 90 dolarów. Produkcja aluminium dzięki dostępności surowców także jest dość prosta i tania. Skala produkcji jest już znacznie mniejsza niż w przypadku żelaza.
Metalem o podobnej dostępności do aluminium jest miedź. Tytan to metal, którego wydobycie jest mniej więcej dwukrotnie niższe niż miedzi. Nikiel jest trzykrotnie rzadszy niż tytan i w jego przypadku tona kosztuje już 24 000 dolarów. Srebro to już zupełnie inna skala wydobycia. Jest go aż 100 razy mniej niż niklu. Cena? Niemal 30 razy wyższa. Złoto to już metalowy celebryta. Trzeba jednak przyznać, że roczne wydobycie na poziomie 3 000 ton to niewiele.
Porównanie ceny i wydobycia wybranych metali
Inwestowanie w metale to gra podaży
Im dany surowiec jest rzadszy, tym bardziej kosztowny. Jest spora korelacja pomiędzy tym, ile danego metalu jest wydobywane, a tym, jaka jest jego cena. Od schematu odstaje tutaj najbardziej złoto, które przy wydobyciu 3000 ton rocznie powinno kosztować około 170 USD za uncję, żeby odpowiadać idealnie linii trendu wzrostu ceny wobec spadku wydobycia wyznaczanej przez inne metale.
Złoto rządzi się jednak własnymi prawami (w zasadzie dlatego decydowaliśmy się też przygotować kompletny poradnik inwestowania w złoto) i sporo przy jego cenie ma do powiedzenia sentyment inwestycyjny. Wszystkie te metale z wyjątkiem złota są traktowane głównie jako surowce przemysłowe. Ich cenę dyktuje popyt z przemysłu, a nie popyt inwestycyjny. Złoto natomiast jest głównie metalem inwestycyjnym, z tylko stosunkowo niewielkim zastosowaniem w przemyśle.
Oczywiście obok samego wydobycia są również elementy wpływające na cenę, których nikt nie jest w stanie przewidzieć. Dlatego ekonomia nie jest nauką ścisłą.
