Wstęp
Intel - spółka, która jeszcze pod koniec XX wieku była absolutnym liderem amerykańskiej branży półprzewodników i przez długi czas największym producentem chipów na świecie, w ostatnich latach znajdowała się w głębokim strukturalnym kryzysie. Lata zaniedbań technologicznych, błędów strategicznych oraz utraty przewagi procesowej wobec konkurentów sprawiły, że Intel stopniowo tracił znaczenie.
Kulminacja tego kryzysu przypadła na lata 2022–2023, w okresie popandemicznym, kiedy kurs akcji spółki spadał gwałtownie do wieloletnich minimów. W tamtym czasie Intel był postrzegany jako firma schyłkowa, kurs akcji dynamicznie spadał, a CEO cytował biblię na Twiterze.
Od tego momentu sytuacja zaczęła się jednak wyraźnie zmieniać. Kluczowym wydarzeniem była zmiana zarządu oraz rozpoczęcie głębokiej restrukturyzacji strategicznej. Równie istotna okazała się kapitałowa i polityczna interwencja rządu Stanów Zjednoczonych, który w kontekście narastających napięć geopolitycznych i znaczenia suwerenności technologicznej zaczął postrzegać Intela jako aktywo o charakterze strategicznym dla bezpieczeństwa narodowego.
Równolegle w samej branży półprzewodników zaczęły pojawiać się strukturalne zmiany i nowe wąskie gardła technologiczne, które tworzą potencjalne okna możliwości dla graczy posiadających własne zdolności produkcyjne i know-how na poziomie systemowym. W kilku kluczowych segmentach rynku Intel może dziś realnie skorzystać na tych przesunięciach.
W efekcie po raz pierwszy od wielu lat przed Intelem rysuje się scenariusz rzeczywistego, fundamentalnego turnaroudu. Najlepszy, jaki spółka miała od dawna. Pozostaje jednak pytanie zasadnicze: czy Intel jest w stanie ten turnaround skutecznie przeprowadzić i jak duże jest prawdopodobieństwo powodzenia tego procesu. W tym materiale spróbujemy to ocenić.
