Wstęp
Pierwsze impulsy dezinflacyjne już miały swoje uderzenie. Dalszy spadek inflacji potrzebuje jeszcze trochę czasu. Nie zmienia to jednak w żadnym stopniu faktu, że dezinflacja dopiero się zaczęła. Obecny spadek inflacji w największym stopniu napędzały spadki cen energii oraz towarów. Ceny energii były tym, co wygenerowało wcześniej gigantyczne negatywne zaskoczenia inflacyjne i strach wśród banków centralnych.
Dobrze widać, że jeśli spojrzymy na główny odczyt (Headline CPI), to uległ on naprawdę sporemu załamaniu. Pozostałe mierniki również spadają, chociaż na pewno nie jest to spadek tak imponujący. Czy jest w tym coś dziwnego? Nie, bo to w 100% naturalne, że ceny energii są tymi najbardziej zmiennymi.
Różne miary inflacji w USA
Inflacyjne momentum wygasa równie szybko, jak szybko się pojawiło. Główne odczyty inflacji rosną w tempie lekko ponad 6% w ujęciu r/r, ale już, jeśli spojrzeć na tempo wzrostu samej inflacji za ostatnie trzy miesiące i poddać je uwielbianej przez Amerykanów annualizacji, to okazuje się, że CPI rośnie nam w tempie... około 2% rocznie.
Podobne wnioski płynąć będą przy analizowaniu odczytów inflacji w innych wydaniach. Patrząc na to, że inflacja żywności oraz inflacja najmu jeszcze nie zaliczyły istotnego spadku, to nie powinno dziwić, że ceny usług również nie doszły jeszcze do etapu tąpnięcia.
Inflacyjne momentum w USA
Czas na spadek inflacji cen żywności
Ceny towarów napędzane były wielkimi problemami z globalnymi łańcuchami dostaw i sporym wzrostem cen frachtu morskiego. Oba te elementy już mocno przyłożyły się do dotychczasowego procesu spadku inflacji. Obecne jej poziomy są jeszcze podtrzymywane przez ceny żywności, mieszkań i usług. Wszystkie te czynniki dotyczące żywności, najmu i usług również odejdą jednak w niepamięć. Dlaczego czeka to segment najmu pisałem już sporo w osobnym wpisie "Inflacja wchodzi w początek swojego końca". Teraz czas na żywność.
Rychła i mocna dezinflacja cen żywności jest praktycznie pewna. W oficjalnych odczytach jeszcze nie uległa praktycznie żadnemu spadkowi. Jeśli jednak spojrzeć na indeks cen żywności FAO lub ceny nawozów, to oba te mierniki dobrze wyprzedzały faktyczne odczyty inflacji żywności o odpowiednio osiem i sześć miesięcy. Zarówno jeden, jak i drugi jasno sugerują dziś, że inflacja cen żywności zejdzie do poziomu około 2-4% do połowy 2023 roku.
Indeks cen żywności FAO w porównaniu z inflacja
Będzie to kolejna po cenach energii i towarów odnoga dezinflacji. Później zacznie ciągnąć ona w dół także tempo wzrostu cen usług. Po tym, na placu inflacyjnego boju pozostaną już tylko ceny najmu.
Indeks cen nawozów oraz inflacja żywności
Dezinflacji ciąg dalszy
Trzeba być mocno naiwnym, żeby widząc wszystkie te dane upierać się przy tym, że inflacji pozostanie podwyższona przez długi czas. Nie pozostanie, bo nie ma już co jej trzymać. Nie bez powodu Powell otwarcie w swoich przemówieniach zaczął odmieniać słowo "dezinflacja" przez wszystkie możliwe przypadki.
Świetnie zdaje sobie bowiem sprawę z tego, że do dotychczasowego spadku dojdą opisane wyżej czynniki, które dodatkowo skumulują się z efektem zeszłorocznej wysokiej bazy. Pierwsze elementy dezinflacyjnego uderzenia już przygasły, ale w kolejce czekają następne.
Tym bardziej zaskakują mnie wyniki ankiety, która trwa na portalu stooq.pl. Inflacja w Polsce tylko w odczycie za marzec obniży się o dobre 2.5 punktu procentowego. Globalne procesy dezinflacyjne dotrą do nas z opóźnieniem, bo część inflacji po prostu importujemy, ale widząc, że większość odpowiedzi na pytanie "Kiedy inflacja w Polsce spadnie poniżej 10%?", to oczekiwanie spadku później niż w 2025 roku jest abstrakcyjne i nierealne. Przypisywanie największego prawdopodobieństwa skrajnym scenariuszom to nie jest efektywny sposób na budowę portfela.
