Short interest to łączna liczba akcji danej spółki sprzedanych w danym momencie na krótko, podawana zwykle jako liczba akcji albo jako procent free floatu. To podstawowa miara tego, jak duży zakład na spadek kursu rynek aktualnie na siebie wziął.

Obok samego short interest funkcjonuje pojęcie dni do pokrycia, czyli ile sesji przy średnim wolumenie obrotu zajęłoby zamknięcie wszystkich krótkich pozycji. Im dłużej to trwa, tym trudniej wszystkim wyjść naraz, gdyby kurs zaczął iść w górę.

Dane, które widzi inwestor indywidualny, mają jednak wbudowane opóźnienie. Pozycję trzeba zgłosić regulatorowi najpóźniej następnego dnia sesyjnego, więc to, co widać w rejestrze, to zdjęcie sprzed co najmniej jednego dnia, nie stan na teraz. Do tego dochodzi to, o czym była mowa przy pair trade, część krótkiej pozycji bywa nogą strategii rynkowo neutralnej, więc sam wysoki short interest nie mówi, czy to zakład kierunkowy, czy tylko połowa większej konstrukcji.

1. Traktowanie danych o short interest jako informacji w czasie rzeczywistym, mimo że regulacyjne opóźnienie w raportowaniu jest normą, nie wyjątkiem.
2. Odczytywanie wysokiego short interest wprost jako sygnału kierunkowego, bez świadomości, że część pozycji może być nogą pair trade albo innej strategii market neutral.

Short interest mierzy skalę zakładu na spadek, nie jego trafność. Dni do pokrycia mówią, jak trudno byłoby go odkręcić, ale sama wysokość wskaźnika, spóźniona już w momencie publikacji, nigdy nie zastąpi pytania, co faktycznie dzieje się w spółce.