Rynki na żywo.

Ubiegły tydzień przyniósł dla akcji Pepco imponujący wzrost o 9,5%, czego efektem było najwyższe zamknięcie kursu podczas obecnej hossy zainicjowanej 1,5 roku temu. Siłą rzeczy kurs akcji pokonał opór w rejonie 47 zł wyznaczony ostatnim lokalnym szczytem z pierwszego tygodnia sierpnia.

Giełdowa rzeczywistość jak zawsze przypomina, że forsowanie szczytów nie jest prostą sprawą i często prowadzi do cofnięć, które mogą tworzyć formacje 2B. Tak jest również tym razem. Po 1,5 sesji tego tygodnia walor traci 5,2% i jest na dobrej drodze do zaprzeczenia wybicia oporu. Na wyciąganie daleko idących wniosków jest jednak za wcześnie. Jesteśmy w trakcie testu, który nie został jeszcze rozstrzygnięty.

Koreański Elice, dostawca infrastruktury chmurowej i rozwiązań AI, zaliczył fatalny debiut na giełdzie Kosdaq. Akcje zakończyły pierwszą sesję na poziomie 61 500 wonów, czyli 32% poniżej ceny emisyjnej wynoszącej 90 500 wonów.

Szacuje się, że w 10 z 11 sektorów indeksu S&P 500 dynamika wzrostu zysków w trzecim kwartale 2026 roku będzie niższa w ujęciu rocznym niż w drugim kwartale. Największego spowolnienia oczekuje się w sektorze Consumer Discretionary – wzrost zysków ma tam spaść z +91% r/r w drugim kwartale do zaledwie +2% r/r w trzecim kwartale.

Kolejny jest sektor Communication Services, w którym prognozowany wzrost zysków w trzecim kwartale wyniesie +66% wobec +126% wcześniej.

W sektorze finansowym przewiduje się spadek dynamiki wzrostu zysków z +22,3% do +2,4%.

W sektorach energetycznym oraz technologii informatycznych – dwóch najlepiej radzących sobie segmentach indeksu S&P 500 – wzrost zysków ma wyhamować odpowiednio ze 147,8% do 122,5% oraz z 77,9% do 65,9%.

Zapowiada się zatem pełen wydarzeń sezon publikacji wyników finansowych za III kwartał 2026 roku.

Negatywny scenariusz dla KGHM, o którym wspominałem wczoraj, materializuje się. Kurs akcji do wczorajszego spadku o 3% dokłada dziś kolejne odejście o 4%. Od lokalnego maksimum sprzed sześciu sesji strata sięga już 12,6%. Jak na walor z kategorii „wagi ciężkiej” to naprawdę sporo w tak krótkim czasie.

Konsekwencją jest istotna zmiana technicznej sytuacji waloru. Wygląda na to, że wsparcie w rejonie 320 zł zostało przełamane i obecnie kurs akcji zmierza do kolejnej potencjalnej bariery popytowej w rejonie 290 zł. Sytuacja jest dynamiczna, a momentum zdecydowanie sprzyja obecnie obozowi niedźwiedzi.

W piątek główny indeks giełdy w Dżakarcie (Jakarta Composite Index) spadł o 11,6%, a w poniedziałek o kolejne 3,6%. Łączny spadek w ciągu dwóch sesji wyniósł blisko 15%, co stanowi jeden z najgłębszych dwudniowych spadków w historii tego indeksu. Dziś mamy odbicie o 5,1%, ale nie zmienia to w sposób szczególny wcześniejszego tąpnięcia. Od stycznia z wyceny rynkowej spółek wchodzących w skład indeksu wyparowało około 350 miliardów dolarów.

Sytuacja ta ma miejsce w obliczu ostrzeżenia ze strony MSCI, które rozważa obniżenie statusu Indonezji – z rynku wschodzącego (Emerging Market) bezpośrednio do kategorii „rynku samodzielnego” (Standalone). Jako powody wskazano nieprzejrzystą strukturę akcjonariatu, podejrzenia o skoordynowane działania handlowe oraz słabą egzekucję przepisów. Budzi to poważne obawy o uczciwość rynku i ryzyko masowego odpływu kapitału, wymuszonego zmianami w składzie indeksów.

Tymczasem inwestorzy zagraniczni wyprzedali od początku 2026 roku indonezyjskie akcje o wartości 5,1 miliarda dolarów, a łączna wartość posiadanych przez nich udziałów spadła z około 250 miliardów do 130 miliardów dolarów.

W rezultacie udział Indonezji w indeksie MSCI Emerging Markets skurczył się z 1,16% do zaledwie 0,39%. Indonezja stoi w obliczu ryzyka długotrwałego kryzysu finansowego.

Słaba jest dziś atmosfera na europejskich parkietach. Dowodem pogorszenia sentymentu jest m.in. zachowanie niemieckiego benchmarku DAX, którego kurs traci aktualnie 0,8% po wczorajszym spadku o 1,2%. Początek sesji nie był zachęcający, ale nie zapowiadał się aż tak ponuro.

Na wykresie dziennym indeksu mamy kontynuację negatywnych zmian po piątkowym odbiciu od spadającej średniej SMA50. Kurs pozostaje więc w kleszczach i coraz śmielej zbliża się do jeszcze rosnącej długoterminowej średniej 200-dniowej. Wybicie jednaj z nich zbliża się milowymi krokami co sprawia, że z każdym dniem napięcie rośnie.

Sea Limited, właściciel Shopee, Garena i Monee, zapowiada wejście na rynek usług chmurowych dla przedsiębiorstw. Jednocześnie rozważa wydzielenie i wprowadzenie na giełdę swojego biznesu finansowego Monee, który pozostaje najszybciej rosnącym segmentem grupy.

Wczoraj Amazon zachowywał się wyjątkowo mocno. Nie tylko jak na siebie, ale również na tle pozostałych spółek z grupy Big Tech. Kurs urósł o niemal 5%, podczas gdy Microsoft i Alphabet zyskiwały po około 1%. Powodem była między innymi bardzo bycza notka Morgan Stanley, który uznał Amazona za jeden ze swoich najlepszych pomysłów inwestycyjnych (Top Pick), podnosząc cenę docelową z 335 do 350 USD i utrzymując rekomendację Overweight.

Wygląda na to, że początkowe kosmetyczne cofnięcie kontraktów na WIG20 nie doszacowało potencjału do realizacji zysków po ubiegłotygodniowych rekordach wszechczasów na warszawskiej giełdzie. Główny benchmark GPW traci pod koniec pierwszej godziny notowań blisko 1%, za co w szczególny sposób odpowiadają banki wraz z KGHM.

Na wykresie dziennym benchmarku nic wielce niepokojącego jeszcze się nie dzieje, ale impet średnioterminowego trendu wzrostowego nieco osłabł. Na razie to szum.

Podobnie jak w Niemczech inflacja PPI w Polsce wypada wyraźnie powyżej oczekiwań, czyli 6,1% r/r (konsensus 5,8%; poprzednio 4,2%).

Plusem jest wzrost produkcji przemysłowej o 4,6% r/r (konsensus 3,1%; poprzednio 4%)

Poniżej oczekiwań mamy za to i tak mocny wzrost wynagrodzeń o 5,9% (konsensus 6,1%; poprzednio 5,6%)

Nic szczególnego od wczorajszego zamknięcia handlu w Europie nie wydarzyło się i taką sytuację odzwierciedlają rynki europejskie we wtorkowy poranek. Kontrakty na DAX tracą przed startem sesji kasowej ok. 0,2%. Sesja w Azji pokazała jednak wyraźną przewagę niedźwiedzi ze spadkami KOSPI (-4,3%) oraz Nikkei (-1,3%). Kontrakty na indeksy amerykańskie balansują wokół poziomów równowagi.

U nas kontrakty na WIG20 notowane są na neutralnym terytorium. Na wykresie godzinowym nie widać zmian trendu.

Akcje spółek technologicznych zanotowały wczoraj odbicie. Po słabym zakończeniu ubiegłego tygodnia, indeks Nasdaq Composite wzrósł o 1,1%, S&P 500 zyskał 0,4%, a indeks Dow Jones Industrial Average spadł nieznacznie – o 0,1%.

Ceny ropy pozostały stabilne. Kontrakty terminowe na ropę Brent potaniały o 0,3% do poziomu 109,55 USD za baryłkę. Rentowność obligacji skarbowych wzrosła – w przypadku referencyjnych papierów 10-letnich osiągnęła na koniec dnia 5,135%.

Niektóre spółki technologiczne, które w minionym tygodniu ucierpiały najbardziej, wczoraj odnotowały najsilniejsze wzrosty. Akcje Intela zyskały 2,4% po wcześniejszym 14-procentowym spadku w ubiegłym tygodniu. Kursy spółek Micron i Marvell wzrosły odpowiednio o 3% i 4%, a indeks PHLX Semiconductor zyskał 1,6%.

W Europie sytuacja wyglądała gorzej. Główne indeksy giełdowe zakończyły dzień na minusie, a francuskie obligacje rządowe zostały wyprzedane po tym, jak ogólnokrajowe protesty przeciwko rosnącym kosztom utrzymania przybrały na sile w trakcie weekendu.

Demonstracje te pokazały, jak trudne dla każdego rządu będzie ograniczenie wydatków publicznych w obliczu gwałtownie rosnącego zadłużenia kraju. Kurs euro wobec dolara spadł.

Opublikowane przed kilkoma minutami dane o inflacji PPI u naszych zachodnich sąsiadów budzą niepokój. Okazuje się bowiem, że we wrześniu inflacja w cenach producentów podskoczyła nieoczekiwanie do poziomu aż 6,7% w ujęciu rocznym z 4,6% w sierpniu. Odczyt jest wyraźnie powyżej oczekiwań na poziomie 5,6%.

Dzisiejszy kalendarz makro również nie należy do szczególnie ciekawych. Z najważniejszych danych można wyróżnić m.in.:

Inflacja PPI z Niemiec za wrzesień (08:00)

Inflacja PPI, produkcja przemysłowa oraz dane o płacach z Polski za wrzesień (09:30)

Dane z amerykańskiego rynku nieruchomości za wrzesień (14:30)

Dzisiejsza sesja na GPW z pewnością nie należała do porywających. Ten fakt wpisuje się jednak w tendencję, z jaką mamy do czynienia od ok. 1,5 tygodnia. Powód jest prosty – dzisiejszemu handlowi nie towarzyszyły wielce istotne wydarzenia, zarówno te z kalendarza, jak też nieoczekiwane.

Generalnie podążaliśmy za zmianami na głównych rynkach europejskich. Cieszyć może za to fakt, że spadek indeksu WIG20 o 0,8% był słabszy względem cofnięcia DAX o 1,2% czy też CAC40 o 1,1%. W mniejszej skali przeceny kluczową rolę odegrały walory Allegro. Ich kurs po wzroście o 3,5% znalazł się na poziomie najwyższym od ponad 5 lat. Podobny, tyle że negatywny wpływ miał dziś PKO BP, odbierając indeksowi wszystkie punkty dostarczone przez Allegro. Banki pozostają ostatnio w defensywie, co jednak nie przeszkodziło w ustanowieniu nowego ATH na finiszu zeszłego tygodnia.

Dzisiejszy spadek WIG20 o 0,8% nie zmienia sytuacji rynkowej. Główny indeks naszej giełdy pozostaje w trendzie wzrostowym w każdym interwale. Rynek porusza się w górę w regularny i spokojny sposób. Taki stan może się utrzymywać przez dłuższy czas, za co zacieram ręce.

The Information donosi, że Anthropic przygotowuje się do premiery nowego modelu AI, który ma być wyraźnie lepszy od obecnie dostępnych modeli spółki pod względem rozumowania i czegoś, co można określić mianem intuicji.

Od momentu rozpoczęcia obecnej hossy, czyli od 12 października 2022 roku, indeks S&P 500 osiągnął 124 historyczne maksima. W tym czasie indeks zyskał 118% wchodząc w piąty rok trwania trendu wzrostowego. Tylko w bieżącym roku indeks odnotował 28 historycznych szczytów, podczas gdy w latach 2025 i 2024 było ich odpowiednio 39 oraz 57.

Dla porównania, w 2021 roku indeks S&P 500 osiągnął 70 historycznych maksimów, a w 2020 roku – 33.

Co więcej, minęło już ponad 1003 sesje giełdowe, podczas których indeks S&P 500 ani razu nie spadł do nowego minimum z ostatnich 52 tygodni. Jest to szósta najdłuższa taka seria w historii.

Dla zobrazowania skali: w latach 1990–2000 podobna passa trwała 2556 dni i zakończyła się 21 listopada.

Rynek przeżywa historyczną hossę.

Wskaźnik koniunktury na rynku mieszkaniowym (Housing Market Index – HMI), opracowywany przez NAHB oraz Wells Fargo i odzwierciedlający nastroje amerykańskich deweloperów budujących domy jednorodzinne, spadł w październiku 2026 roku drugi miesiąc z rzędu – do poziomu 29 punktów.

Jest to najniższy wynik od czerwca 2012 roku. We wrześniu wskaźnik wynosił 32 punkty, a prognozowano, że utrzyma się na tym samym poziomie. Ocena bieżących warunków sprzedaży obniżyła się o dwa punkty do 33, oczekiwania dotyczące sprzedaży w ciągu najbliższych sześciu miesięcy spadły o pięć punktów do 32, a wskaźnik zainteresowania ze strony potencjalnych nabywców zmniejszył się o pięć punktów do 18.

Spoglądając na statystykę dzisiejszej sesji trudno nie zauważyć negatywnie wyróżniającego się Asbisu. Kurs akcji traci niemal 10% przy obrotach przekraczających 113 mln zł. Walor jest jednocześnie liderem negatywnego wpływu na indeks mWIG40, co można uznać za wydarzenie historyczne.

Sytuacja na wykresie dziennym jest nietypowa. Kurs akcji dotknął średnią 50-dniową po raz pierwszy od siedmiu miesięcy. Różnica jest taka, że ten poprzedni epizod dokonał się stabilnym powolnym trendzie wzrostowym. Obecnie mamy korektę przekraczającą 20% od ATH z 6 października.

Widoczny spadek na razie można traktować jako klasyczny szum. Trudno uniknąć lokalnego cofnięcia, kiedy kurs akcji od początku roku do ostatniego szczytu wzrósł ponad pięciokrotnie.

We wrześniu inflacja CPI w Kanadzie wyniosła 3,1% w ujęciu rocznym. Oznacza to wzrost o 0,1 p.p. względem odczytu sierpniowego na poziomie 3%. Rynek oczekiwał wzrostu do 3,2%.

Była dziś już mowa o bankach widzianych przez pryzmat sektorowego indeksu WIG-Banki i o tym, że trwa tam walka rynkowych stron na poziomie średniej SMA50. Być może kluczem do odpowiedzi na pytanie o kierunek rozstrzygnięcia przynosi dziś zachowanie lidera bankowego sektora, czyli PKO BP.

Kurs akcji traci w tym momencie 2,6%, co jest najgorszym wynikiem w gronie blue chips. Dodatkowo PKO BP ma drugą po Orlenie największą wagę w WIG20 ok. 14,3%. Łatwo zatem policzyć negatywny wpływ na benchmark.

Na wykresie dziennym kurs akcji testuje krótszą średnią. Ewentualne zejście poniżej 113 zł może dać pozytywny wynik tego testu.

Francuskie obligacje radziły sobie gorzej na tle papierów dłużnych innych krajów europejskich, co doprowadziło do rozszerzenia spreadu między rentownością 10-letnich obligacji francuskich a ich niemieckimi odpowiednikami o nawet osiem punktów bazowych – do poziomu 146 punktów bazowych, najwyższego od dwóch tygodni. Różnica względem rentowności obligacji włoskich osiągnęła rekordowy poziom, podczas gdy kurs euro spadł, a indeks giełdowy CAC 40 obniżył się o 1,5%.

W miniony weekend Francję dotknęła fala ataków na budynki użyteczności publicznej, sklepy i restauracje, a związki zawodowe wezwały do ​​ogólnokrajowego strajku 5 listopada. Jednak ogromne zadłużenie oraz deficyt budżetowy – jeden z najwyższych w strefie euro – sprawiają, że rząd nie może po prostu zwiększyć wydatków, aby uspokoić nastroje społeczne.

Francja stoi dziś w obliczu kryzysu społecznego, imigracyjnego, energetycznego, gospodarczego oraz fiskalnego. Dzieje się to w czasie, gdy prezydent Francji wprawdzie sprawuje urząd, ale nie posiada realnej władzy. Nic z tego, co wydarzyło się w miniony weekend, nie wskazuje na możliwość umocnienia euro ani spadku rentowności francuskich obligacji.

Nie zachwyciły inwestorów szacunkowe wyniki Kruka na III kwartał, które emitent opublikował po zakończeniu sesji piątkowej. Skonsolidowany zysk netto szacowany jest na poziomie 198 mln zł, wstępna EBITDA gotówkowa grupy na 651 mln zł, a szacunkowy wskaźnik długu netto do EBITDA gotówkowej podliczono na 2,7.

Akcje Kruka nie radzą sobie dobrze w ostatnim czasie. Po blisko 8% tąpnięciu podczas sesji 9 października wywołanym informacją o 44% spadku inwestycji w portfele wierzytelności bykom nie udało się wyprowadzić znaczącej kontry. Dzisiejszy spadek o ok. 2,4% dodatkowo potwierdza słabość waloru. Trend jest ewidentnie spadkowy, na co wskazują spadające kolejne górki i dołki oraz sam układ kursu i średnich. Poprawy na horyzoncie na razie nie widać.

We wrześniu japońskie banki sprzedały zagraniczne obligacje o wartości 16 miliardów dolarów. Była to największa miesięczna sprzedaż od lutego. Jest to jednocześnie dziewiąty miesiąc z rzędu, w którym odnotowano sprzedaż. Tak długiej serii nie było od 2022 roku.

W rezultacie łączna wartość zagranicznych dłużnych papierów wartościowych sprzedanych przez japońskie banki w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy roku była najwyższa dla tego okresu od 2005 roku.

Japońskie instytucje finansowe skierowały swoje zainteresowanie ku krajowym rynkowi obligacji rządowych, których rentowność wzrosła do najwyższego poziomu od trzech dekad.

W ciągu pięciu miesięcy kończących się w sierpniu, duże banki oraz firmy ubezpieczeniowe zakupiły japońskie obligacje rządowe o terminie wykupu wynoszącym co najmniej dwa lata na łączną kwotę 34 miliardów dolarów. Był to największy pięciomiesięczny wolumen zakupów od początku 2023 roku.