Bank Japonii przed kluczową decyzją w sprawie stóp procentowych

Powszechnie oczekuje się, że w tym tygodniu BOJ podniesie główną stopę procentową o 25 punktów bazowych do poziomu 1,25% – najwyższego od 31 lat – po tym, jak od lipca 2024 roku zacieśnił już politykę pieniężną łącznie o 75 punktów bazowych.

Decyzja ta ma zapaść w sytuacji, gdy jen pozostaje pod presją mimo interwencji walutowych o wartości 96 miliardów dolarów przeprowadzonych w lipcu i sierpniu, a rentowność 10-letnich obligacji skarbowych Japonii (JGB) wzrosła do najwyższego poziomu od około 30 lat.

Bank Japonii mierzy się ze sprzecznymi oczekiwaniami: rynki domagają się wyższych stóp w celu wsparcia jena, podczas gdy premier Sanae Takaichi opowiada się za polityką stymulującą wzrost gospodarczy.

W zeszłym tygodniu członek zarządu BOJ, Hajime Takata, zasygnalizował poparcie dla szybszych lub większych podwyżek, co zwiększyło prawdopodobieństwo, że rynki zaczną wyceniać znacznie bardziej agresywny cykl zacieśniania polityki pieniężnej.

Wyższe stopy procentowe w Japonii mogłyby również przyspieszyć wycofywanie się inwestorów z transakcji typu „carry trade” opartych na jenie – zwłaszcza jeśli BOJ zasygnalizuje kolejne podwyżki – co potencjalnie doprowadziłoby do powrotu kapitału do Japonii i zwiększenia zmienności na rynkach światowych.

Jednakże, biorąc pod uwagę, że ponad 70% kredytów dla przedsiębiorstw i 75% kredytów hipotecznych opartych jest na zmiennym oprocentowaniu, agresywne zacieśnianie polityki niesie ze sobą ryzyko wywarcia znacznej presji na japońskich kredytobiorców i potencjalnego ponownego pogrążenia gospodarki w recesji.

Bank Japonii znajduje się zatem w trudnym położeniu, próbując pogodzić wspieranie jena, ochronę gospodarki oraz utrzymanie rosnących kosztów obsługi zadłużenia pod kontrolą.

14 wrz 2026

Najnowsze.

WIG20 pod presją pogorszenia atmosfery na globalnym rynku akcji

Jeszcze przed rozpoczęciem dzisiejszej sesji na GPW jasne było, że byki będą pod ostrzałem. Wynikało to z wyraźnego pogorszenia giełdowej koniunktury na najważniejszych benchmarkach w regionie Azji i Pacyfiku, w USA, a także w Europie. Spadki kontraktów na główne indeksy szybko zostały przeniesione na rynki akcji po rozpoczęciu sesji kasowej na poszczególnych parkietach, w tym także u nas.

W Warszawie indeks WIG20 notowany był pod kresą od pierwszej minuty sesji aż do końcowego fixingu. Już na otwarciu główny indeks GPW tracił 0,5% i jak się później okazało, kurs otwarcia był jedocześnie maksymalnym kursem dnia. W krytycznym momencie ok. godz. 14:40 WIG20 tracił nawet 1,6%, by ostatecznie zamknąć się 1,2% pod kreską.

W gronie blue chips największe szkody wyrządziły rynkowi walory Orlenu (-1,8%), CD Projektu (-5,7%) oraz PKO BP (-1,1%). Po drugiej stronie spadki amortyzowała osamotniona wzrostowa trójca walorów Allegro (+1,2%), PGE (+0,9%) oraz Budimeksu (+0,2%).

Niestety dziś po pięciu kolejnych wzrostowych sesjach w Warszawie, nasz rynek był bezsilny wobec spadków za naszą zachodnią. Na pocieszenie zostaje nam satysfakcja, że nie podzieliśmy skali pogorszenia nastrojów np. we Frankfurcie, gdzie główny niemiecki benchmark DAX zakończył dzisiejszą sesję spadkiem o 2,1%.

Z technicznego punktu widzenia na razie nic groźnego dla byków jeszcze się nie stało. Sam spadek indeksu po pięciu kolejnych sesjach wzrostów jest czymś naturalnym. Kurs benchmarku cofnął się poniżej naruszonego podczas dwóch poprzednich sesji oporu w rejonie 4291 pkt., ale to zdecydowanie za mało, by niedźwiedzi mogły otwierać szampana.

Jacek Rzeźniczek